M. Hermanowski “Radiofonia w Polsce”

Decydując się na dziennikarską ścieżkę zawodową, myślałem wyłącznie o prasie papierowej. Z biegiem lat – studiów, pracy i śledzenia rynku medialnego – pokochałem radio. Dziś stawiam je ponad wszelkie inne środki masowego przekazu. Radio ma moc, ma klimat, ma magię i aurę tajemniczości. Równie ciekawe jest też od środka. Wiem, bo kilka lat w nim pracowałem. Jak się okazuje, nie mniej fascynująca jest też jego historia. 

Książka Marcina Hermanowskiego “Radiofonia w Polsce. Zarys dziejów” (Wydawnictwo Zysk i S-ka) to, jak sama nazwa wskazuje, historia polskiego radia w pigułce. Autor – doktor nauk humanistycznych oraz autor publikacji dotyczących mediów – poprowadził nas od początku jego istnienia do czasów współczesnych. Naszą radiową podróż rozpoczynamy od końca XIX wieku, czyli od wynalazku Marconiego i Popowa. Po tym ogólnym wprowadzeniu do tematu, zanurzamy się w historii polskiej radiofonii, która w znacznej mierze związana jest z Programem Polskiego Radia.

Marcin Hermanowski poprzez krótkie rozdziały oprowadza nas po najważniejszych okresach związanych z rozwojem radia w Polsce. Są to kolejno lata: 1918-1926, 1926-1929, 1929 – 1935, 1935 – 1939, 1939  – 1944, 1944 – 1956, 1956 – 1960, 1960 – 1980, 1980 – 1989, 1989 – 1992, 1993 – 1996. Jak widać przełomowe daty dotyczące zmian w polskim radiu zawsze wiązały się z ważnymi datami historycznymi, takimi jak choćby przewrót majowy, wybuch II wojny światowej, porozumienia sierpniowe czy okrągły stół.

Z książki dowiadujemy się wielu fascynujących informacji. Można rozbić je na dwie płaszczyzny. Pierwsza to kwestia rozwoju merytorycznego – jego programu, struktury, misji. Kolejna, nie mniej ciekawa kwestia, to rozwój techniczny, który trwa nadal. Marcin Hermanowski pisze o tym w zwięzły i przystępny sposób. Jest to książka w sam raz dla osoby, która chce dowiedzieć się czegoś więcej o radiu. Dostaje podane na tacy najważniejsze kwestie. Jeżeli szuka czegoś więcej, zawsze może uzupełnić wiedzę, korzystając z bibliografii Marcina Hermanowskiego.

Jedynie w przypadku okresu II wojny światowej czułem się zawiedziony książką “Radiofonia w Polsce”. W tym konkretnym przypadku czułem zdecydowany deficyt i głód wiedzy. Marcin Hermanowski na niewielkiej ilości stron pozwolił polizać tego loda jedynie przez szybę. Będę musiał zastosować się do swojej powyższej rady. Co ciekawe, najbardziej wciągnął mnie okres od lat osiemdziesiątych po dziś dzień. Nie przedwojnie czy czasy stalinowskie, a historia, która działa się na moich oczach.

Polecam tę książkę każdemu, kto kocha słuchać radia. Jeszcze raz wspomnę, że jest to najwspanialsze medium na świecie. Zaciekawić kogoś głosem i dźwiękiem, to jest dopiero sztuka. Może książka Marcina Hermanowskiego “Radiofonia w Polsce” pozwoli wielu osobom inaczej spojrzeć na radio i bardziej je docenić. Historia radia jest fascynująca, jak cała historia Polski.

Za egzemplarz recenzencki dziękuję Wydawnictwu Zysk i S-ka.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *